FELSEFELOG

  Zorunlu eğitim, günümüzde neredeyse herkes tarafından gerekli bir olgu olarak görülmektedir. Öyle ki toplumumuzda “okullaşma(schooling)” evresinden geçmiş bireyler “okumuş, bilgili, kültürlü”, diğerleri ise “cahil kalmış” olarak görülür. Bu durum eğitim hakkında toplumda büyük bir kalıplaşmış düşüncenin varlığına işaret eder. Bu yazıda zorunlu eğitimin aslında gerekli olmadığını hatta genç nesillere zarar veren bir yapıda olduğunu anlatacağım. Gazeteci Henry Louis Mencken halkın eğitilmesinin amacını şöyle tarif ediyor: “Bu yanlış varsayım, kamu eğitiminin amacının, türün gençlerini bilgiyle doldurmak ve zekâlarını uyandırmak, böylece onları vatandaşlık görevlerini aydınlanmış ve bağımsız bir şekilde yerine getirmeye uygun hale getirmek olduğudur. Bu hakikatten çok uzak bir tutumdur. Kamu eğitiminin amacı kesinlikle aydınlanmayı yaymak değildir; amacı, mümkün olduğunca çok bireyi aynı güvenli seviyeye indirmektir, standartlaştırılmış bir vatandaş kitlesi yetiştirmek ve eğitmektir...

  Eğitim Nedir?  Bu sorunun cevabı kişiden kişiye ve dönemden döneme değişse de düşüncelerin ortak paydası insana dair olmasıdır  ve eğitim genel anlamıyla istendik davranış biçimlerinin ve bilgilerin bireye kazandırılması süreci olarak ele alınabilir. 1  Farabî (İkinci Öğretmen/Üstad)  Kısaca Kendisi ve Felsefesi Farabî 780-950 yılları arasında yaşamış bir Türk -İslam filozofudur. Muallim-i Sânî ya da Hace-i Sâni (İkinci Üstad / Magister secundus) olarak bilinir. Hace-i Evvel (Birinci Üstad / Magister Primus) ise Aristo'dur. 2 O, klasik Yunan felsefesi, özellikle Yunan siyaset felsefesi ile İslam’ı birbiriyle uzlaştırmaya çalışmış olan ilk filozoftur. Farabî’nin sistemini genel olarak bir spiritüalizm olarak nitelendirmek uygun olacaktır. Farabîci felsefenin genel çatısı Plotinusçu“sudur” panteizmine dayanmakla birlikte Farabî’nin teolojisi (ve buna bağlı olarak metafiziği,kozmolojisi, psikolojisi) eklektiktir: Yani Geç Yunan felsefe g...